مقدمه مقتضاى حكمت بالغهء الهيه ، خلقت نوع بشر به عنوان يك موجود آزاد و انتخابگر و نتيجه‌ى آن گوناگونى انسان‌ها در مقام عمل است « إِمَّا شَاكِراً وَإِمَّا كَفُوراً » « 1 » در اين ميان رحمت مطلقهء الهيه نيز كه غايهء القصواى خلقت بشر به آن منتهى مىشود ، راه رسيدن به كمال و استحقاق رحمت خود را براى او فراهم كرد تا در ميدان عمل با اختيار خود به آن نائل گردد . « وَلَوْ شَاءَرَبُّكَ لَجَعَلَ لنَّاسَ أُمَّهءً وَحِدَهءً وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ * إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ وَلِذَ لِكَ خَلَقَهُم . . . » « 2 » و بدين منظور با انتخاب بهترين ابناء بشر ، ارسال رسل انجام گرفت و با انزال كتب بهترين برگه‌هاى هدايت نوع انسان به دو ابلاغ شد . و پوشيده نيست كه امر هدايت بشر از بالاترين مراتبش تا پايين‌ترين منازلش بر عهدهء كسانى قرار گرفته است كه از جهت اخلاقى از رذائل پيراسته و به مكارم آراسته باشند ، چرا كه ره‌يافتگانند كه مىتوانند رهنما باشند « . . . أَفَمَن يَهْدِى إِلَى لْحَقِّ أَحَقُّ أَن يُتَّبَعَ أَمَّن لَّا يَهِدِّى إِلَّا أَن يُهْدَى فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ » . « 3 » بالاترين مرتبهء هدايت بشر بر عهدهء انبيا است ، كه خداوند متعال برترين‌ها را بر

--> ( 1 ) . انسان : 76 . ( 2 ) . هود : 118 . ( 3 ) . يونس : 35 .